Kapag sinabi ko sa iyo na ika’y minamahal
Sana’y maunawaan mo na ako’y isang mortal
At di ko kayang abutin ang mga bituin at buwan
O di kaya ay sisirin perlas ng karagatan

Kapag sinabi ko sa iyo na ika’y iniibig
Sana’y maunawaan mo na ako’y taga-daigdig
Kagaya ng karamihan, karaniwang karanasan
Daladala kahit saan, pang-araw-araw na pasan

Ako’y hindi romantiko, sa iyo’y di ko matitiyak
Na pag ako’y kapiling mo kailanma’y di ka iiyak
Ang magandang hinaharap sikapin nating maabot
Ngunit kung di pa maganap, sana’y huwag mong ikalungkot

Kapag sinabi ko sa iyo na ika’y sinisinta
Sana’y yakapin mo akong bukas ang iyong mga mata
Ang kayamanan kong dala ay pandama’t kamalayan
Na natutunan sa iba na nabighani sa bayan

Halina’t ating pandayin isang malayang daigdig
Upang doon payabungin isang malayang pag-ibig
Kapag sinabi ko sa iyo na ika’y sinusuyo
Sana’y ibigin mo ako, kasama ang aking mundo

[ Gary Granada ~ Kapag Sinabi Ko Sa Iyo ]

parang mga kiti-kiti na lang
na nalulunod sa sabaw
na pumalit yata sa ‘king utak
ang mga salita’t katagang
parte ng mga kwento’t daldal
na sa iyo ko lang kayang italak
kaya’t pasensiya ka na sa akin
kung wala man akong mapiga-piga
ni isang kapiranggot na patak
na di gaya noon na parang wala
na lang katapusan ang mga storya
at di ako matigil sa pagputak.

18:33 2009/01/14

mamayang gabi maghuhugas ako ng plato,
magpaplantsa na rin ng mga damit ko,
magsasampay na ng nakalimutang labada,
para kunyari ayos lang na wala ka na.

mamayang gabi isasaayos ko ang magulo,
liligpitin mga nakakalat na alaala mo.
isasalansan, itatabi, sa kabinet ang tungo,
nang lumuwag man kahit konti ang mundo.

mamayang gabi maghuhugas ako ng plato,
lahat siguro ng pwedeng gawin gagawin ko,
para di na ko mag-isip ng kung anu-ano,
gaya ng kung iniisip mo pa rin kaya ako.

18:39 2008/07/15

————-

goshdarnit. kelangan ko na magsampay at magplantsa. kung bakit kasi ang tamad-tamad-tamad ko’t ayoko pa gawin yun eh. wala na pala akong isusuot bukas. hee.

bakit ba ang lalim naman yata nito?
puro paa’t kawalan ang nakikita ko.
kakaibang takot, nakakasira ng ulo,
sa kinatatayuan ko’y mukhang mapapako.

bakit ba may nanunulak na lang bigla?
kitang-kita mo nang hindi pa nga handa.
una-ulo kaya akong makikipagkilala
sa sementong matagal nang tumitingala?

bakit kaya ang lalim ng babagsakan ko?
aba’y hindi na talaga nakakaaliw ito.
ayos lang sana kung mayroong sasalo
o kaya hawak na lang sana ang kamay mo.

【1:01 2008/07/15】

————————-

Woohoo, nakapagsulat din. Finally :)

Nakakatakot ang maglakad sa kawalan
na hindi sigurado ang patutunguhan,
ang maglakbay na walang sinusundan,
ang bahala nang mapunta sa kung saan.

Isiping lulan ka ng sasakyang tatahak
sa kahit anong baku-bako at lubak
kaliwa, kanan, liko, diretso, di tiyak,
manibela’y mga kamay mo ang may hawak.

Kayanin mo kaya ang walang kasiguruhan
at ibasura ang mapang pinagkakatiwalaan?
Ang maligaw, mawala, magulumihanan,
hayaang tangayin ng agos ng kapalaran?

Isnabin na ang alinlangan at sige sumabak
na lang sa kahit ano kahit man ikapahamak.
Di lahat ng bagay ay pinaplano’t binabalak,
minsan minsa’y sulit rin naman ang di tiyak.

[ 11:50 2008/05/22 ]
Photo

psst … pwede bang umupo sa tabi mo?
makikitambay lang naman sana ako.
sana ay ayos lang sa ‘yo,
kwentuhan, katahimikan, kahit na ano.

saktong daldalan lang naman ito,
sabihin mo lahat ng gusto mong ikwento,
ke walang kwenta o di kune-kunektado,
sige lang, makikinig pa rin naman ako.

psst … pwede ba umupo sa tabi mo?
hayaan na lang muna ang buong mundo;
ayos lang ke umikot o huminto man ito,
ayos lang kahit nandyan ka at nandito ako.

[ 17:01 2008/05/08 ]

Photo: “Saktong Kwentuhan Lang” | Originally uploaded by kilcher

At kung sakaling dumaan ako at pinalagpas mo,
tanggapin na lang na ganun talaga ang buhay siguro.
Siguro nga hindi talaga tayo dapat magtagpo,
siguro hanggang panaginip ko lang ang lahat ng ito.

[ 2008.04.27.20.59 ]

Den ganzen Beitrag lesen…

hindi ko mahanap ang hinahanap ko
ke buong maghapon o buong araw man akong
walang katapusang maghalungkat at maghalughog
sa mga nakatiwangwang at nakasalansan
na mga bagay-bagay at walang-silbing kaalaman
mo, ko, natin, nila, o kahit na sino pa man.

hindi ko pa rin alam ang gagawin ko.
saan at papaano nga ba ang dapat na
ginagawang panimula sa bagay na gaya nito?
kakaunti pa lang naman talaga ang alam ko,
di maiiwasang sobrang mahilo at malito,
maburaot, mainis, mag-alburuto.

lintek na yan naman, kanina pa ako dito,
hanggang ngayon wala pa rin akong
napapalang direksyon o ni anino ng plano.
hanggang kailan ba ako mangangapa dito?
sana nawa, dapat lang, siguro naman
magkakaroon din ng linaw lahat ng ito.

19:22 2008/04/15

Den ganzen Beitrag lesen…